Kliniki ndogo ya pwani ilifunguliwa kwa taa za fluorescent zilizomfanya kila mtu aonekane mchovu zaidi. Saa ilikuwa imepita nusu saa baada ya usiku wa manane. Daktari alimsafisha Salma moshi machoni na kumfunga bandeji mkononi, huku Asha akikaa sakafuni karibu na soketi akichaji simu tatu kwa zamu. Khamis alimpeleka Rehema kwenye sinki la nyuma na kufungua maji ya uvuguvugu.
“Mikono yako,” alisema.
“Naweza kuosha mwenyewe.”
“Najua.” Aliacha taulo mezani badala ya kuishika. “Nitaondoka ukitaka.”
Rehema alitazama kiganja chake. Maji yalipoondoa masizi, mstari wa wino ulionekana wazi: 909, ukiwa umehamishwa kutoka kwenye karatasi ya logi wakati alisaini. Alitikisa kichwa kidogo, ishara ambayo haikuwa msamaha wala kukataa.
Khamis akaosha moshi kwa uangalifu. “Hii ndiyo namba?”
“Musa aliniambia nisaini baada ya saa kufutwa. Alisema ni jenereta za msaada. Niliona namba hii ikibaki kwenye muhuri wa karatasi, kisha akanipa video ya baba.”
Asha alikuja na kiunganishi cha simu. “Nikiiga data, hakutakuwa na faili moja tu ya kuiba. Lakini ni wewe unaamua.”
Rehema alishika simu yake kwa muda mrefu. Khamis hakuongea. Alitaka kusema kwamba ilibidi wafanye haraka, kwamba buoy ina betri, kwamba Kenga anaweza kuja. Lakini hayo yote yangekuwa njia nyingine ya kuchukua uamuzi wake. Mwishowe Rehema aliweka simu mezani.
“Nakala tatu,” alisema. “Moja kwa Juma. Moja kwa Baraka. Moja kwa mtu ambaye hatumjui.”
Asha alitabasamu kwa uchovu. “Hilo ndilo lilikuwa wazo langu.”
Uhamishaji ulipoanza, ujumbe wa Musa ukaonekana. Kulikuwa na saa zilizobadilishwa, maagizo ya kuondoa tanki kabla ya dhoruba, na picha ya skrini ya mfumo wa transmitter wa Redio Bahari. Rehema hakutazama Khamis. “Alijua studio itafungwa.”
Salma alitoa sauti kutoka kitandani. “Na Kenga ametuma watu waende huko. Yusuf alitaka kuingia studio kwa sababu alijua redio ndiyo mahali ambapo hawezi kutawala kila nakala.”
Khamis alikaa kwenye kiti cha plastiki. Kaseti ya baba ilikuwa ndani ya begi la Rehema. Alikuwa ameisikia usiku ule, lakini hakuwa amesema yote. “Nilifuta mwisho wake,” alisema. “Sio kwa sababu sikuamini baba. Nilifanya hivyo baada ya Kenga kunitumia sauti yako ukilia. Nilijua kama angeweza kunitumia hiyo, angeweza kufanya zaidi. Nikachagua kufuta. Nikachagua kutokumwambia mtu.”
Rehema alinyanyua macho. “Na ulidhani ukimya wako ungenifanya salama.”
“Ndiyo. Na nilikukosea.”
Hakusema “nisamehe” kwa sababu hakutaka kulazimisha jibu. Badala yake, alitoa kadi ya kaseti ya baba na kumpa Asha.
“Iweke kwenye nakala,” alisema. “Usiicheze bila Rehema kusema ndiyo. Lakini isiwe tena siri yangu.”
Asha aliipokea kwa heshima isiyo na drama. “Nitafanya kama mlivyosema.”
Rehema akapumua kwa kina. “Nitatoa saini yangu hadharani,” alisema. “Lakini hutaniambia ni lini au kwa namna gani. Na hutafanya maamuzi kwa niaba yangu tena.”
“Sitaifanya.”
Kwa mara ya kwanza tangu ghala, Rehema aliketi karibu naye. Hawakushikana mikono. Walikaa tu karibu kwa sababu maamuzi yao sasa yalihitaji kwenda upande mmoja, si kwa sababu jeraha lilikuwa limepona.
Salma alitoa ramani iliyochorwa kwenye karatasi ya dawa. Njia ya *Sahani* ilipita upande wa buoy. “Kabla ya alfajiri, watu wa Kenga watakata transmitter. Mkisubiri polisi, mtakuwa mnatazama kimya.”
Asha akatuma data. Juma akajibu kuwa yuko studio na battery ya zamani. Baraka akajibu kwa picha ya redio yake ikiwa tayari. Namba ya tatu ikaenda kwa msikilizaji wa hotline, mwalimu wa shule aliyesema angehifadhi kwenye kompyuta ya jamii. Khamis aliangalia jinsi ukweli wao ulivyotawanyika, na akaogopa kidogo. Lakini hofu hiyo haikuwa tena ya kupoteza udhibiti; ilikuwa ya kukubali kwamba watu wengine wanaweza kuubeba.
Daktari aliporudi, alimwambia Salma asingeweza kupanda boti kwa saa kadhaa. Salma alikataa kulala. Akachora njia ya *Sahani* kwenye karatasi ya dawa, akionyesha sehemu ambayo mawimbi yalivunja karibu na buoy na njia salama ya kuingia. Khamis hakumwambia lazima aende nao. Aliuliza kama angeweza kutoa maelekezo kwa radio akiwa kliniki. Salma alisema boti hiyo haingemsikiliza mtu mwingine wakati injini yake ya kushoto inapokohoa. Kauli hiyo haikuwa ushujaa; ilikuwa ujuzi wa kazi ambao mpango uliuhitaji.
Rehema alifungua ujumbe wa Musa mmoja baada ya mwingine. Ujumbe wa kwanza ulimwambia abadili timestamp. Wa pili uliambatanisha video ya baba. Wa tatu uliamuru afute logi baada ya 04:30. Asha aliandika namba, muda na hash ya kila faili. Khamis alitamani kutumia neno “tishio” kwa kila kitu, lakini Rehema akamzuia. “Andika alichosema, si unachotaka afisa ahisi.”
Walitengeneza mnyororo rahisi wa nakala. Simu ya Rehema ilibaki kama chanzo; Asha alifanya nakala bila kubadilisha majina; Juma alipokea moja na kujibu kwa checksum; Baraka akahifadhi nyingine kwenye redio isiyounganishwa na mtandao. Mwalimu wa hotline alithibitisha amepokea lakini hakujua yaliyomo. Kila hatua ilikuwa ndogo, lakini ilivunja njia ya Kenga ya kuondoa ushahidi kwa kumshika mtu mmoja.
Khamis alipompa Asha kadi ya kaseti ya baba, Rehema aliweka sharti jingine. “Ukifika hewani, hutaitumia kama pazia la kunifanya nionekane mwathirika asiye na chaguo.”
“Utasema kwa sauti yako,” Asha akajibu.
“Na Khamis hatasema kwa niaba yangu.”
Khamis alikubali mbele yao wote. Hilo lilifanya ushirikiano wao uwe wa hiari, si ukombozi aliouandika mwenyewe. Salma akataja transmitter na muda wa watu wa Kenga kuifikia. Saa kwenye ukuta wa kliniki ilikuwa 00:57. Walikuwa na dakika ishirini na tatu za kufika Redio Bahari kabla ombi la “matengenezo” halijaanza.
Daktari akawapa masks za moshi na kuonya Salma juu ya pumzi yake. Salma akakubali kuvaa mask na kwenda kwa radio, si kurudi kwenye moto. Rehema akafuta wino uliobaki kwenye kiganja chake lakini picha yake ilikuwa tayari imehifadhiwa pamoja na scale ya kliniki. Khamis akalipa dawa kwa pesa zilizobaki za duka, gharama halisi ya uamuzi wa kuendelea. Waliondoka kwa magari mawili ili nakala, shahidi na timu zisinaswe pamoja.
Simu ya Khamis ilitetemeka. Picha ilionyesha duka lake likiungua, pazia lililopasuka likiwaka rangi ya machungwa. Ujumbe chini yake ulikuwa mfupi:
Studio ndiyo inayofuata.