BackNyumba Isiyouzwa
This chapter is saved on your device for offline reading
Chapter 10

— Deposit

Kabla ya kuitwa, Mariam alikaa kwenye benchi la corridor na affidavit mapajani. Alikuwa ameisoma mara tatu. Kila mara alifika sehemu inayosema aliidhinisha malipo bila kuwa na maelezo kamili, alisimama.

“Nikiandika hivi, ndugu zangu watasema nimekubali kuwa mjinga,” alisema.

Amina hakumpa faraja rahisi. “Ulisaini?”

“Ndiyo.”

“Ulijua kila kitu?”

“Hapana.”

“Basi hiyo ndiyo statement.”

Mariam akamwangalia. “Huwezi kusema hata ‘ulidanganywa’?”

“Siwezi kuthibitisha kila kitu ulichosemwa siku hiyo. Na sitaki affidavit yako iwe nzuri kwangu. Nataka iwe yako.”

Mariam alikaa kimya, kisha akasaini. Yusuf akahakikisha witnessing imefanywa kwa utaratibu. Salim alipowaona, alitembea moja kwa moja kwa dada yake.

“Unajua hii itafanya nini?”

Mariam akashika folder kwa mikono miwili. “Labda kwa mara ya kwanza.”

Ndani ya hearing, upande wa mnunuzi ulisisitiza deposit ilitolewa kwa imani nzuri. Yusuf hakumshambulia buyer kama sehemu ya njama. Alisema tu status ya authority na tenancy rights ilikuwa disputed na fedha za deposit zilihitaji kulindwa. Hilo lilikuwa muhimu kwa Amina; Bahari Crown ingeweza kuwa opportunistic bila kuwa chanzo cha kila kosa.

Jaji alipouliza kwa nini Amina aaminike kuliko records za familia, Amina alijibu, “Sipaswi kuaminika kuliko records. Ndiyo maana naomba independent review.”

Baada ya zuio kutolewa, Mariam alitoka nje akiwa amechoka. Hakumkumbatia Amina. Amina hakumkumbatia. Walikaa kwenye ngazi kwa dakika moja, wakisikia watu wakipita.

“Siku saba,” Mariam alisema.

“Siku saba.”

“Na kama auditor akisema wewe pia ulikosea?”

Amina akatazama mlango wa mahakama. “Tutarekebisha. Ukweli si upande wangu.”

Asubuhi, bango la **UNDER OFFER** lilining’inia mlangoni kana kwamba uamuzi ulikuwa tayari umefanyika.

Amina alipita chini yake bila kuligusa. Yusuf alikuwa amemsubiri nje ya mahakama na folder mbili, moja ya originals za certified copies na nyingine ya working papers. Mariam alikuja dakika chache baadaye, akitembea haraka kuliko kawaida.

“Salim yuko ndani,” alisema.

“Na buyer?”

“Mwakilishi wake.”

Yusuf akavuta pumzi. “Tutakumbuka jambo moja: tunaomba muda na ulinzi wa mali, si final judgment ya udanganyifu.”

Amina akatikisa kichwa.

Kwenye corridor, Salim aliwasalimia bila tabasamu. Pembeni yake alikuwa mwanamume aliyekuwa amevaa suti nyepesi na badge ya Bahari Crown Developments.

“Mmewafikisha watu wa familia mahakamani,” Salim alisema kwa Mariam.

Mariam akajibu kabla Amina hajafanya hivyo. “Sisi hatukuleta siri hapa. Siri ndizo zimetuleta.”

Salim alimtazama dada yake kana kwamba hakumtambua.

Wakati wa kusikilizwa kwa ombi la muda, Yusuf aliweka hoja kwa utulivu: kuna registered variation yenye joint consent requirements; tenancy interests hazijaonyeshwa kikamilifu; kuna tofauti za mapato na malipo yanayohitaji independent audit; na kuna hatari ya fedha za deposit kuondoka kabla migogoro ya msingi haijachunguzwa.

Mwakilishi wa Bahari Crown alisema kampuni yao ilikuwa purchaser in good faith. “Tulipewa warranty kwamba seller ana authority na vacant possession itapatikana.”

Amina aliona Yusuf akiandika sentensi hiyo kwa mstari mzito.

Kisha ilifika sehemu ya Mariam.

Affidavit yake ilikuwa na ukweli ambao angeweza kuficha: alikuwa amesaini baadhi ya approvals kwa kuamini maelezo ya Salim; alikuwa hajapewa taarifa kamili kuhusu uhusiano wa Kisiwa Heritage; na hakutoa ridhaa ya mwisho ya kuuza chini ya variation iliyosajiliwa.

Salim alimsogelea kabla ya kusaini final attestation.

“Mariam,” alisema kwa sauti ya chini lakini kali, “ukifanya hii, umechagua aibu ya familia kwa sababu ya mtoto ambaye alituacha.”

Amina alihisi tumbo lake likikaza.

Mariam hakumtazama Amina. Alimtazama Salim.

“Familia tayari imeharibiwa na siri,” alisema. “Karatasi ndiyo zinaonyesha tulichofanya.”

Akasaini.

Dakika moja hiyo ilibadilisha zaidi ya kesi. Miaka saba iliyopita Mariam alikuwa amechagua ukimya mbele ya ndugu zake. Leo alikuwa amechagua kuweka jina lake chini ya jambo ambalo lingeweza kumdhalilisha yeye mwenyewe.

Jaji hakutoa ushindi mkubwa ambao baadhi ya watu walikuwa wakitarajia. Hakusema Salim ameiba. Hakusema nyumba haiwezi kuuzwa. Aliuliza maswali juu ya authority, timing na accounting records. Kisha akatoa zuio la muda la siku saba dhidi ya completion ya transfer na kuamuru independent audit ya mapato, madeni na payments zinazohusiana na Kisiwa Heritage.

“Na deposit?” Yusuf aliuliza.

Mwakilishi wa buyer akasema fedha zilikuwa tayari zimehamishwa.

“Kwa account gani?”

Kulikuwa na kusita.

Jibu lilipotolewa, Amina aliandika kwa herufi kubwa kwenye daftari lake.

Deposit haikuwa imeingia kwenye estate account.

Ilikuwa imeingia kwenye account ya kampuni ambayo Salim alikuwa ametumia kufanya negotiation ya mauzo.

Amina akamwangalia Yusuf.

Hilo halithibitishi theft. Lakini liliifanya concern ya dissipation kuwa halisi.

Baada ya hearing, Mariam alikaa kwenye bench ya corridor. Ndugu wawili waliokuwa upande wa Salim walipita bila kumsalimia.

Amina akakaa umbali wa kiti kimoja.

“Mama.”

“Usiniambie umefurahi.”

“Sikupanga.”

Mariam akacheka bila nguvu. “Nina miaka hamsini na sita. Leo ndiyo nimegundua unaweza kufanya jambo sahihi na bado ujisikie vibaya.”

“Ndiyo.”

“Ulinijua hilo miaka saba iliyopita?”

Amina akatazama mikono yake. “Nilijua kufanya jambo sahihi kunaweza kukufanya uondoke nyumbani.”

Mariam alitaka kusema kitu, lakini akaacha.

Yusuf akaja na nakala ya order. “Independent auditor atachaguliwa leo. Tunaanza kesho.”

Salim alikuwa umbali wa mita chache, akiongea kwa simu kwa hasira. Alimwona Amina na kusema, “Siku saba. Hiyo ndiyo mmefanikiwa kununua.”

Amina akainua order. “Ndiyo. Siku saba za mtu mwingine kuangalia namba.”

“Na akisema umekosea?”

“Basi nitarekebisha.”

Salim alionekana kutotarajia jibu hilo.

Amina akaendelea, “Sihitaji kuwa sahihi kwa kila line. Nahitaji hesabu ziwe sahihi.”

Usiku huo, independent auditor alithibitisha appointment.

Amina akafungua file jipya, akaweka spreadsheets zake bila kuzificha. Kesho mtu mwingine angeanza kuzipitia kutoka mwanzo.

Kwa mara ya kwanza, hatari haikuwa tu kwamba Salim angeonekana na kosa.

Ilikuwa pia kwamba Amina angeonekana amekosea.

Waliporudi Nyumba ya Taa jioni, Zulekha alikuwa ameweka bango la UNDER OFFER chini kwenye store badala ya kulitupa. “Hifadhi evidence yako,” alisema. Amina akamjibu kwamba kwa sasa ni kumbukumbu tu, si exhibit. Zulekha akasema, “Wewe hata kumbukumbu unazipa category.”

Baada ya zuio kutolewa, order ilihitaji independent auditor ambaye pande zote zingekuwa na nafasi ya kutoa records. Salim alilalamika kwamba Amina tayari alikuwa ameathiri narrative. Jaji alikubali kwamba auditor mpya aanze upya na atumie kazi ya Amina kama source material, si conclusion.

Amina alipenda hilo. Salim alifikiri angeumia.

Nje ya court, Daniel Kori alipendekezwa kutoka list ya professionals. Yusuf aliuliza kama Amina anamjua. “Kwa jina tu,” alisema. “Hiyo ni bora.”

Mariam alimwambia, “Uko tayari mtu aseme umekosea?”

“Lazima.”

“Na akisema kila kitu ulikuwa umekosea?”

Amina akavuta pumzi. “Basi report yangu inakufa. Lakini property haipaswi kuuzwa kwa report mbaya kwa sababu ya ego yangu.”

Mariam alikaa kimya kwa muda, kisha alisema, “Hilo ni jambo ambalo Salim hawezi kusema.”

“Usimlinganishe kila dakika.”

“Sawa.”

Order pia ilimtaka buyer asifanye completion hatua zaidi kwa kipindi cha zuio. Bahari Crown iliomba clarification ya deposit yake. Hapo ndipo account destination ilipotajwa wazi. Amina aliomba copy ya remittance advice kupitia process ya court.

Usiku aliporudi, alifungua spreadsheets zake na kuandika kwenye cover note: **These schedules are preliminary and contain assumptions listed herein.** Hakutaka Daniel afikiri anapokea ukweli uliokamilika.

Kesho, namba zake zingekuwa chini ya macho ya mtu ambaye hakuwa na historia na Salim, Mariam au Saada. Hilo ndilo Amina alitaka—na ndilo lililomtisha.

Reading settings
Line spacing
Theme