Hamisi alisimama kabla Rehema hajamshika.
“Umemsikia?” aliuliza.
“Ni rekodi.”
“Ni Mama.”
“Ni sauti yake.
Hilo si jambo lilelile.”
Redio ilitoa kelele ya.
pia ya Salma ikarudi, laini na ya karibu kana kwamba alikuwa nje ya dirisha.
“ pia, mwanangu.”
Hamisi alisogea hatua moja.
pia alimzuia kwa mkono.
“Usiseme kitu.”
“ pia?”
“Hapana.”
Sauti ikaita tena.
Wakati huu haikutoka kwenye redio pekee. Ilitoka upande wa ua. Kutoka chini ya paa. Kutoka wa kisima cha zamani nyuma ya nyumba.
“ pia.”
Rehema alichukua simu na kuanza kurekodi.
Aliangalia viwango vya pia. Hakukuwa na chanzo kimoja.
Mawimbi yalionekana sawa katika maikrofoni zote mbili za simu, jambo ambalo halingewezekana kwa sauti ya kawaida kutoka upande mmoja.
Hamisi akasema kwa ndogo, “Nipo.”
pia ikanyamaza.
pia alimgeukia.
“Umesema nini?”
“Nimesema nipo.”
Upepo ukasimama.
Hata sauti ya bahari ilikatika kwa sekunde moja.
Kisha kicheza kaseti Bibi, ambacho hakikuwa na betri, kikabonyeza kitufe chenyewe.
Mkanda ulianza kuzunguka.
pia ya ikasema:
“Ukisikia mtu aliyekufa akiita jina lako, usijibu.
Sauti haitafuti masikio. Inatafuta mlango.”
pia alirudi nyuma.
Rehema akabonyeza stop.
“Bibi aliandaa haya.”
“Kwa angeweka ya Mama?”
“Huenda alijua utakubali chochote ukimsikia.”
Hamisi akakaza taya.
“Unadhani wote walikuwa wakinidanganya?”
“Nadhani anaweza kutumia sauti kukufanya uende mahali.”
“Kwa miaka kumi na minane?”
“Kwa usiku mmoja.”
Alienda dirishani. Nje kulikuwa giza, lakini katika njia ya kuelekea redio, aliona kitu kama nguo nyeupe kikipita nyuma ya mbuyu.
pia akawasha tochi.
Hakuna.
pia aliongeza, “Nataka kwenda kituoni.”
“Hatutoki.”
“Umesikia pia.”
“Ndiyo.
Ndiyo maana hatutoki.”
Alifunga milango. Akachunguza pia. Betri zilikuwa zimetolewa. Nyaya za nyuma hazikuunganishwa.
hata hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo spika ilikuwa bado na joto.
Waliketi mpaka alfajiri bila kulala.
Saa kumi na moja, Hamisi alitengeneza chai. Alikuwa kimya kuliko kawaida. Wakati akikoroga sukari, aliimba kwa ya chini wimbo ambao yao alikuwa akiimba walipokuwa watoto.
Rehema aliutambua.
“Usiimbe huo.”
pia akasimama.
“Kwa nini?”
“Kwa sababu redio iliutumia chini ya sauti.”
“Umesikia?”
“Nilirekodi.”
Alifungua faili wa simu. Chini ya kelele ya, kulikuwa na melodi ileile, polepole sana.
Hamisi akaacha kikombe.
“Huenda Mama alikuwa akijaribu kutuambia mahali alipo.”
“Au mtu anajua unachokumbuka.”
Alfajiri ilipokaribia alihamisha faili ya ndani ya kompyuta yake. pia alikaa kando yake, hata hivyo kila alipoona wimbi la sauti likionekana, alitafuta uso wa yao badala ya maelezo ya kiufundi.
Rehema alitenganisha ya juu na ya chini. Chini ya maneno ya Salma kulikuwa na mlio wa kawaida wa kaseti ya zamani—msuguano wa kichwa cha mashine, mzunguko mdogo wa mota, na kishindo sehemu iliyowahi kukatika na kuunganishwa.
Huo ulikuwa ushahidi kuwa angalau kipande cha sauti kilitoka upande wa rekodi.
hata hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo kulikuwa na kitu kingine.
Kila mara Salma aliposema “Hamisi”, wimbi la lilipanuka pasipo kupungua kwa umbali.
Sauti iliyotoka dirishani, kisimani na redioni ilionekana na nguvu ileile na mwangwi uleule. Spika zilizofichwa zingeweza kusambaza pia, hata hivyo zisingeondoa tofauti ya nafasi kwa ukamilifu.
“Kwa hiyo?” pia aliuliza.
“Kwa hiyo alitumia sauti ya zamani na mfumo wa kusambaza.
Au faili imeharibiwa kwa namna ambayo sijawahi kuona.”
“Umesema ‘au’ kwa sababu hutaki kusema Mama.”
“Hamisi, ikiwa mtu anajua unataka kumsikia, atatumia hilo.”
“Na ikiwa ni yeye?”
“Kwa angekuomba utoke usiku?
Kwa nini atuonye tusijibu?”
pia aliangalia kikombe chake.
“Labda Bibi hakutaka turudi kwake.”
“Kwa kumi na minane alituambia alikufa au aliondoka?”
“Hakusema lolote. Hilo ndilo tatizo.”
pia akakumbuka usiku Salma alipopotea. Alikuwa na miaka kumi na nne.
Mvua ilionekana ikipiga bati akawafungia chumbani na kusema wasifungue hata hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo wakisikia mama yao akiita. Rehema alikuwa amesikia kweli— pia moja karibu na mlango, mara nyingine mbali katika mikoko.
Asubuhi, Bibi alisema Salma amekwenda.
Hakuwahi kusema wapi.
pia aliondoka Kizingo akiwa na uhakika kuwa watu wazima walikuwa wameficha aibu ya familia.
Alijenga taaluma yake juu ya wazo kuwa inaweza kusafishwa mpaka uongo uonekane.
Sasa faili iliyokuwa mbele yake ilikataa kuwa safi.
Hamisi akanyanyua redio iliyokufa.
“Kuna lazima awe karibu.”
“Ndiyo.”
“Tunaweza kwenda kituoni wakati wa mchana.”
“Tutaenda na polisi, si peke yetu.”
“Polisi watasema mimi ni mtu mzima niliyeondoka kwa hiari.”
“Bado hujaondoka.”
pia akatabasamu kidogo. “Basi usizungumze sawa na tayari nimepotea.”
Alikwenda jikoni. Rehema alibaki na faili. Alipoirudisha nyuma, aligundua maneno ambayo hawakusikia moja kwa moja.
Baada ya Hamisi kusema “Nipo”, sauti ya tatu ilinong’ona chini ya kelele ya.
Haikuwa ya Salma.
Haikuwa ya.
ilijitokeza nyingi zikiungana, zikisema kwa mpangilio usio sawa:
“Mlango umefunguka.”
pia aliiweka sehemu hiyo tatu. Kila mara, kabla ya maneno, kulikuwa na ukimya kamili wa sekunde 3.17—kimya kisichokuwa na upepo, mota wala kelele ya umeme.
Aliandika muda ndani ya daftari lake. Kisha akaficha ukurasa wa uchambuzi asionekane na.
Hakutaka kumtisha zaidi.
hata hivyo aliporudi jikoni, alimkuta akisimama karibu na mlango wa nyuma, kichwa kimeinama kana kwamba anasikiliza pia wa pili.
“Hamisi?”
Aliinua uso polepole.
“Anasema hakutaka kutuacha,” alieleza.
“Ni nani?”
pia hakujibu. Alifunga mlango na kurudi upande wa chai.
Saa kumi na mbili na dakika tano, Rehema alienda kuoga.
Alirudi kufuatia dakika saba.
Mlango wa mbele ulikuwa wazi.
Kikombe Hamisi kilikuwa mezani.
Simu yake ilionekana chini, skrini ikiwa na maji ya chumvi.
Kulikuwa na nyayo za miguu mitupu kutoka jikoni hadi nje.
“ pia?”
Hakuna jibu.
pia alifuata nyayo mpaka wa njia ya mbuyu.
Udongo ulikuwa mkavu, hata hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo hivyo alama zake zilikuwa na maji.
Nyayo ziliendelea kuelekea msitu wa mikoko.
Kando ya mzizi mkubwa wa mbuyu, aliona redio ndogo ya Hamisi.
ilipatikana imevunjika.
Kutoka spika yake iliyopasuka, sauti ya ilisema:
“Rehema Mbarak.”
Jina lake kamili.
Kisha kukawa na ukimya wa sekunde 3.17.
Maelezo ya kina ya sura ya 2 yaliandikwa kulingana na muundo halisi wa hadithi.