Yusuf alipata nakala ya ramani ya ujenzi kutoka kwa mfanyakazi aliyekuwa ameogopa.
Ramani ilionyesha misingi ya hotel, mabwawa mawili na handaki ya huduma.
Tunnel hiyo ilikatiza eneo la pango la zamani.
Kando yake kulikuwa na maelezo:
**VOID TO BE STABILIZED BEFORE PHASE TWO.**
“Void,” Yusuf alisema. “Wameita kaburi tupu.”
Leila aliomba amri ya kusimamisha uchimbaji. Mchakato ungechukua muda.
“Hatuna muda,” Rehema alisema.
“Maji makubwa ni kesho usiku.”
“Na bila amri, nikivamia eneo, Farid atasema nimeharibu ushahidi na mradi.”
“Hamisi yuko huko.”
“Ndiyo maana nataka kesi isimwangushe baadaye.”
Rehema alitaka kupinga, lakini alijua Leila alikuwa sahihi.
Wakati Leila akifuatilia amri, Rehema na Yusuf walikwenda kwenye njia ya maji wakati wa maji yaliyoshuka. Hawakuingia eneo la ujenzi; walizunguka kupitia mikoko.
Pango lilikuwa na mlango mdogo uliokuwa umefunuliwa na uchimbaji.
Kando yake kulikuwa na hose za maji, kebo na alama za viatu vya wafanyakazi.
Yusuf akasema, “Tuna dakika thelathini kabla maji kurudi.”
Rehema aliweka maikrofoni ndani.
Mwanzoni, alisikia matone.
Kisha melodi ya Hamisi.
Ilikuwa ikirudiwa na kuta, lakini kulikuwa na tofauti ndogo kila mara. Hiyo ilimaanisha chanzo kilikuwa hai, si mzunguko wa sauti.
“Hamisi!”
Yusuf akamshika.
“Usitumie jina lake.”
Rehema akasema kuelekea ndani, “Imba tena.”
Melodi ikarudi.
Mara mbili fupi. Mara moja ndefu.
Ilikuwa ishara ya utotoni waliotumia walipokuwa wakijificha.
“Yuko hai.”
Walijaribu kuingia, lakini njia ya kwanza ilikuwa imeanguka. Maji yalikuwa yanarudi chini ya miguu yao.
Rehema aliweka kifaa cha kurekodi kwenye mwanya.
“Tutakuja kesho.
Usijibu sauti yoyote.”
Kutoka ndani, Hamisi akasema, “Haijui mimi ni nani kabisa.
Nilijibu nipo, si jina lote.”
Kisha sauti ya Salma ilisema karibu na sikio la Rehema:
“Uliniacha miaka kumi na minane.”
Rehema aligeuka.
Hakuna mtu.
Yusuf akasema, “Maji.”
Waliondoka haraka.
Nyuma yao, pango lilianza kuvuta hewa kama kifua kikubwa.
Walikaa kwenye ukingo wa pango kwa dakika chache zaidi ya Yusuf alivyopenda.
Rehema aliweka kifaa cha kurekodi tatu katika sehemu tofauti za mwanya. Kila moja ilipokea melodi ya Hamisi kwa muda tofauti, jambo lililomsaidia kukadiria chumba alichokuwa nacho.
“Chanzo kiko juu kidogo kuliko maji,” alisema. “Huenda kuna chamber nyingine nyuma ya ukuta.”
Yusuf akaonyesha mistari ya chumvi kwenye chokaa. “Maji makubwa yatafika hapa kesho. Kama yuko ndani, sehemu ya juu ndiyo itabaki mwisho.”
Rehema alipiga sauti kwa kutumia jiwe, kisha akapima muda wa mwangwi.
Pango lilikuwa refu, lenye matawi mawili au zaidi.
Mmoja ulienda chini ya resort. Mwingine uliingia upande wa bahari.
“Unaweza kunifikisha ndani wakati wa maji madogo?” aliuliza.
“Si kupitia hapa. Mlango umeanguka.”
“Njia ya bahari?”
“Ni nyembamba.
Maji yakigeuka, hatutoki.”
“Hamisi yuko huko.”
“Ndiyo.
Na ukiingia bila mpango, atakuwa na mtu mwingine wa kuokoa.”
Rehema alikasirika, lakini alijua Yusuf hakukataa kwa woga.
Alikuwa akihesabu maji kama yeye alivyohesabu mawimbi ya sauti.
Alipiga picha za kila alama na kumwomba atengeneze ramani ya muda wa tide.
Kutoka ndani, Hamisi aliimba tena. Safari hii melodi ilikatika katikati, kisha sauti ya mtoto ikaikamilisha.
Rehema alijaribu kuuliza swali ambalo Hamisi pekee angeweza kujibu bila jina.
“Ni kitu gani ulichovunja nilipoondoka Nairobi mara ya kwanza?”
Kimya.
Kisha Hamisi akasema, “Saa ya Bibi.
Ulinilaumu mpaka nikakiri.”
Yusuf akasema, “Ni yeye.”
Rehema alihisi machozi, lakini alijizuia. “Una majeraha?”
“Kichwa. Mguu.
Siwezi kuona vizuri.”
“Kuna mtu wa resort?”
“Kassim alikuwa hapa. Aliingia akinikimbiza. Sasa hasemi.”
“Yuko hai?”
“Anapumua.
Wakati mwingine sauti inatumia mdomo wake.”
Rehema aliangalia Leila, aliyekuwa amesimama juu ya njia na redio.
Huo ulikuwa ushahidi wa mtu mwingine aliyepotea, na onyo kuhusu kile kilichokuwa ndani.
Hamisi akasema, “Ukuta una majina yaliyokwaruzwa.
Baadhi yako mara mbili. Jina la Bibi lipo, lakini si la mtu aliyekufa. Lipo kwenye sehemu iliyoandikwa ‘walinzi’.”
Mama Pendo alikuwa amesema Bibi alikuwa mlinzi wa njia—si kwa jina hilo, bali kwa kazi yake.
Sasa pango lenyewe lilikuwa na alama za watu waliobeba jukumu hilo.
“Je, jina la Mama lipo?”
Rehema aliuliza.
Static ikapanda.
“Hamisi?”
Sauti ya Salma ikajibu, “Lipo karibu nami.”
Rehema alifunga mdomo. Hakusema Mama, hakusema nipo.
Yusuf akavuta kamba aliyokuwa ameweka kwenye mzizi.
“Maji yanageuka.”
Walipoondoka, Rehema aliacha kifaa cha kurekodi moja kwenye mwanya ndani ya sanduku la kuzuia maji. Aliiweka itume ishara fupi kila dakika, si sauti ya majina. Ikiendelea, wangejua njia haijazama kabisa.
Dakika tatu baadaye, wakiwa tayari kwenye mashua, ishara ilikatika.
Kisha redio ya Yusuf, ambayo haikuwa imeunganishwa na kifaa cha kurekodi, ikatoa pumzi ya Hamisi.
“Msirudi kwa mlango huu,” alisema.
“Wameuweka ulipuke.”
Kabla hawajaondoka kwenye mlango wa pango, Leila aliwasiliana kupitia redio.
Amri ya muda bado haijafika, lakini alikuwa amepata taarifa kwamba kampuni ya Farid iliomba vibali vya “kuimarisha pengo la ardhi” kwa kutumia mchanganyiko wa saruji na mlipuko mdogo.
Ombi liliwasilishwa miezi miwili kabla, wakati resort ilipogundua pango.
“Walijua kuna nafasi kubwa chini,” Leila alisema. “Hawakuripoti kaburi wala mifupa.”
Yusuf akaonyesha vipande vya chokaa vilivyotoka kwenye mlango. Kimoja kilikuwa na alama ya chombo cha kisasa. “Hawakufungua kwa bahati.”
Rehema alitafuta kando ya mwanya na kupata kipande cha kitambaa cha kazi chenye nembo ya Bahari Crown. Kilikuwa na damu iliyokauka na chumvi.
Leila aliagiza kiwekwe kwenye mfuko wa ushahidi.
Huenda kilikuwa cha Kassim, mfanyakazi aliyekosekana.
Kutoka ndani, sauti ya mwanaume ilisema kwa shida, “Msifunge.”
Hamisi akafuata: “Huyo ni Kassim.
Watu wake waliniacha naye.”
Rehema aliuliza hali yake bila kutumia jina. Jibu halikuwa wazi. Kila mara Hamisi alipojaribu kueleza, sauti nyingine zilizungumza juu yake. Yusuf aligonga ukuta kwa mpangilio mpya, na Hamisi akarudisha. Kassim hakujibu.
Leila alisema, “Hii sasa ni kesi ya watu wawili walioko hatarini. Nitatumia hilo kuharakisha amri.”
Rehema alitambua kwamba pango lilikuwa mahali ambapo mistari miwili ya hadithi ilikutana.
Farid alikuwa ametumia hofu kufukuza watu na kujaribu kufunga ushahidi.
Lakini alifungua kitu ambacho hakukidhibiti. Hamisi na Kassim walikuwa wahanga wa uhalifu wa binadamu na wa jambo lisiloelezeka kwa wakati mmoja.
Wakati maji yalianza kufunika mwanya, sauti ya Bibi Asha ikatoka ndani:
“Mlango wa juu. Si wa bahari.”
Yusuf akatazama ramani. “Kuna shaft inayoweza kufika karibu na mizizi ya mbuyu. Uchimbaji umeifunika.”
Rehema akasema, “Ndiyo maana sauti inafika redioni kupitia ardhi.”
Sasa walikuwa na ramani ya sehemu zote: redio, mbuyu, pango na handaki ya resort.
Kila moja ilikuwa kiungo. Kukata kimoja hakungetosha.
Wakiwa kwenye mashua, Rehema alisikiliza faili.
Kulikuwa na sauti ya Hamisi.
Sauti ya Salma.
Na sauti nyingine chini kabisa—mwanamke aliyekuwa akipiga kelele wakati wa kujifungua.
Rehema alitenganisha echo.
Baada ya kilio cha mtoto, mtu alisema jina.
Noise ilifunika sehemu ya kwanza.
Sehemu ya mwisho ilikuwa wazi:
“…binti Bahati.”
Jina la mtoto wa thelathini na mbili lilikuwa karibu.
Lakini si kamili.
Kabla Rehema hajaendelea, Yusuf akaonyesha upande wa bahari.
Mashine mbili za Bahari Crown zilikuwa zikisogezwa kuelekea mlango wa pango.
Kwenye gari la Farid kulikuwa na masanduku ya vilipuzi vya ujenzi.
Maelezo ya kina ya sura ya 11 yaliandikwa kulingana na muundo halisi wa hadithi.