Skrini ya malipo ilitoa mlio mfupi, kisha ikawa nyekundu.
**ACCOUNT UNDER REVIEW.**
Wema Kilonzo alibaki ameshikilia tray yenye wali, maharagwe na kipande kidogo cha kuku huku foleni ya kantini ikimsukuma kwa pumzi na manung'uniko. Mhudumu aliyevaa apron ya Chuo cha Mwangaza alijaribu kadi mara ya pili, akaitazama mashine, kisha akamtazama Wema kwa sura ya mtu aliyechoshwa na tatizo ambalo halikuwa lake.
“Haijakubali,” alisema.
“Sababu ni nini?”
“Siwezi kuona. Inaonyesha tu review.”
Nyuma yake mtu alicheka. Simu kadhaa zilikuwa tayari juu. Wema alihisi joto likipanda shingoni. Zuri Mwangi, aliyekuwa amesimama pembeni na kikombe cha uji mkononi, alimsogelea.
“Wema, tuondoke. Nitakulipia.”
“Subiri.”
Aligeuza skrini kidogo. Chini ya mstari mwekundu kulikuwa na maandishi madogo: *Contact Student Support regarding eligibility integrity review.*
“Naomba uniandikie kwamba kadi imekataliwa kwa sababu hiyo,” Wema alimwambia mhudumu.
Mhudumu akatikisa kichwa. “Sina mamlaka ya kuandika report. Unaweza kwenda Student Services.”
“Kadi hii ni ya chakula. Leo ndiyo siku ya tatu tangu stipend ichelewe. Hii si discount ya duka.”
Kicheko cha nyuma kilikatika. Mwanafunzi mmoja akasema, “Si ndiyo yule wa picha ya kahawa?”
Wema akageuka.
Kwenye kundi la wanafunzi la Telegram, picha yake ilikuwa imewekwa tangu asubuhi. Alikuwa amekaa kwenye kafe ya nje ya campus akiwa na kikombe cha kahawa mbele yake, laptop ya rafiki yake ikiwa wazi. Caption iliyoongezwa na mtu asiyejulikana ilisoma: *Watu wa meal aid siku hizi wana cappuccino kuliko sisi.*
Kahawa yenyewe ilikuwa zawadi ya Zuri baada ya Wema kumsaidia kurekebisha taarifa ya student council. Lakini hakuna aliyeuliza.
“Usijibu,” Zuri alisema kwa sauti ya chini. “Watu wanataka reaction.”
Wema akavua tray kutoka kwenye reli na kuiweka kwenye sehemu ya kurejeshea sahani bila kugusa chakula. “Sitaki reaction. Nataka sababu.”
Walipotoka kantini, simu ya Wema iliendelea kutetemeka. Mtu alikuwa ametuma emoji ya kikombe. Mwingine aliandika, *Poverty with foam art.* Zuri akachukua mkono wake na kumvuta hadi kwenye kivuli cha mti wa jacaranda.
“Ni siku moja. Kesho watu watakuwa na kitu kingine.”
“Lakini kadi yangu haitajifungua kwa sababu wamechoka na gossip.”
“Nitakutumia pesa.”
“Hilo si swali.”
Zuri akavuta pumzi. “Wema, usifanye hili liwe crusade. Uko final year. Una exam practice saa nane.”
Wema alitazama saa. Alikuwa tayari amechelewa dakika kumi na mbili.
“Kwa hiyo ninyamaze kwa sababu kuna exam?”
“Namaanisha chagua vita.”
Wema alitaka kujibu kwa hasira, lakini macho yake yakarudi kwenye mlango wa kantini. Msichana aliyevaa hijab nyeupe alikuwa amesimama pale, akishikilia kadi yake. Mhudumu alijaribu mara mbili. Skrini ikawa nyekundu. Dakika moja baadaye, kijana mwenye koti la workshop naye akakataliwa.
Wema akarudi.
Mhudumu alipoona anarudi alikunja uso. “Nimekwambia—”
“Siulizi kuhusu akaunti zao,” Wema alisema. “Nataka kujua kama ujumbe ni uleule.”
Mhudumu alitazama skrini za wawili wale, kisha akamwangalia. “Ndiyo. Review.”
“Prefix ya reference?”
“Siwezi kukupa details.”
“Sawa.”
Wema alichukua simu yake na kuandika muda: 12:47. Kisha akapiga picha ya skrini yake mwenyewe, si ya watu wengine. Zuri alimsogelea tena.
“Unafanya nini?”
“Nahifadhi kilicho changu.”
Walitembea kuelekea jengo la Student Services. Njiani, Wema alifungua portal yake. Sehemu ya meal aid ilionyesha *temporarily suspended*. Hakukuwa na sababu, tarehe ya rufaa, au jina la afisa. Kulikuwa na kitufe kimoja: **Request Explanation**.
Alikibonyeza.
Fomu ilimuuliza kama anakubali kutoa maelezo kuhusu “lifestyle indicators.” Wema alisoma mara mbili. Hakukuwa na sehemu ya kuuliza ni indicator gani. Alifungua email yake, akatengeneza ujumbe tofauti.
*Naomba sababu rasmi ya suspension, source ya review, criteria iliyotumika, tarehe ya uamuzi, na utaratibu wa rufaa. Naomba pia confirmation kwamba hakuna huduma nyingine itakayozuiwa wakati request hii inasubiriwa.*
Zuri alisoma juu ya bega lake. “Hiyo itaonekana aggressive.”
“Ni swali.”
“Kwa office, hiyo ni aggressive.”
Wema akabonyeza Send.
Dakika ishirini baadaye aliingia kwenye chumba cha exam practice akiwa na tumbo tupu. Mhadhiri alimwangalia saa bila kusema kitu. Kwenye karatasi ya mazoezi, aya ya kwanza ya swali ilirudia mara tatu machoni mwake. Alijaribu kuzingatia, lakini tumboni kulikuwa na utupu na kichwani kulikuwa na skrini nyekundu.
Alipotoka baada ya saa moja, email ilimsubiri.
**Case opened: IRQ-11841.**
Wema alisimama katikati ya corridor. Hiyo ilikuwa zaidi ya notification; ilikuwa namba inayoweza kufuatiliwa. Aliiandika kwenye notebook yake ya reporteri, ukurasa ambao kwa kawaida ulikuwa na quotes za lecturers na deadlines.
Zuri alimtumia ujumbe: *Nimeacha chapati mbili room.*
Wema akajibu: *Asante.*
Kisha akafungua email tena. Chini ya namba ya kesi kulikuwa na mstari aliokuwa hajauona mara ya kwanza.
Baada ya kutoka kwenye kantini mara ya kwanza, Wema hakutembea moja kwa moja hadi Student Services. Alisimama kwenye korido yenye vibao vya matangazo na kujaribu kuamua ni kitu gani hasa kilikuwa kimetokea. Picha ilikuwa ya umma. Caption ilikuwa ya kejeli. Lakini kati ya kejeli na kukataliwa kwa chakula kulikuwa na hatua ambayo hakuna mtu aliyekuwa ameieleza. Aliandika kwa mkono: *picha si uamuzi; nani au nini kimegeuza picha kuwa uamuzi?*
Zuri aliona sentensi hiyo. “Unaweza pia kuuliza kama ni coincidence.”
Wema akachora mstari chini yake. “Ndiyo. Hilo pia.”
Walirudi karibu na kantini baada ya dakika chache kwa sababu Wema alitaka timestamp ya terminal yake. Mhudumu hakutaka mjadala mwingine, lakini alipomweleza kwamba hakuombi taarifa za mtu mwingine, alimruhusu aandike muda uliokuwa kwenye receipt ya declined transaction. Wema hakuichukua receipt ya mfumo; aliandika tu saa na terminal number kutoka kwenye copy yake.
“Ninajisikia kama criminal,” alisema kwa sauti ya chini.
Mhudumu akatikisa kichwa. “Mimi pia sipendi hizi message. Mtu akikataliwa cashless, foleni yote inajua.”
Sentensi hiyo ilimgusa Wema kuliko jokes za Telegram. Mfumo haukuwa tu umefanya decision; ulikuwa umeifanya mbele ya hadhira.
Njiani kuelekea class, Zuri alijaribu kubadilisha mada kwa kumweleza kuhusu assignment yao ya media ethics. Wema alijibu kwa nusu sikio. Alipita kiosk ambayo kwa kawaida angenunua maji, akakumbuka wallet yake ilikuwa na sarafu chache tu, akaendelea.
Kabla ya kuingia kwenye exam practice, alifungua screenshot ya picha ya kahawa kwa mara ya mwisho. Alikataa kui-delete. Si kwa sababu alitaka kuitumia dhidi ya mtu, bali kwa sababu alitaka kuhifadhi chronology. Akaandika chini yake: *posted 08:17; aid decline 12:41; causation unknown.*
Hapo ndipo alijilazimisha kutenganisha aibu yake na ushahidi wake. Aibu ilikuwa halisi. Njaa ilikuwa halisi. Lakini kama angeandika story kabla ya kujua process, angefanya kosa lilelile alilolalamikia—kuamua thamani ya tukio kwa picha moja.
Alipofungua request ya explanation, aliongeza sentensi nyingine: *Please preserve the review record while my request is pending.* Hakuwa na uhakika kama hiyo ilikuwa necessary, lakini kama journalist alijua records zinaweza kubadilika na workflow.
Zuri alipoiona alisema, “Sasa kweli utaingia kwao.”
Wema akajibu, “Nataka tu mtu aniambie nilifanya nini, au mfumo ulifikiri nilifanya nini.”
Uamuzi huo ulimgharimu zaidi ya chakula cha mchana. Ulimweka kwenye njia ambayo hakuweza kurudi kuwa mtu aliyesubiri watu wasahau.
**Source: student community signal.**