BackKundi Lisilokuwepo
This chapter is saved on your device for offline reading
Chapter 07

Hoteli kwa Bei ya Ukimya

Jioni ilipoanza kushuka, accommodation desk ilikuwa imezungukwa na abiria waliochoka kuliko walivyokuwa na hasira. Wengine walikuwa wamekaa sakafuni karibu na sockets za kuchajia simu. Wengine walikuwa wameacha kubishana na walitaka tu mahali pa kulala.

Kelvin, voucher agent, aliita jina la Juma na kusogeza tablet upande wake.

“Hotel, dinner, breakfast na shuttle,” alisema. “Bonyeza accept hapa.”

Juma hakubonyeza. Alisoma mstari ulio juu ya kitufe.

`I accept G-17 disruption accommodation and shared conduct resolution terms.`

“Shared conduct resolution?” aliuliza.

Kelvin akaonyesha mabega. “Standard wording. Ukikataa, voucher haitoki.”

Achieng alifika nyuma yake. “Mimi nataka room. Hiyo line haitabadilisha nilichofanya.”

“Ni wewe uamue,” Juma alisema.

“Usianze kunifanya nijisikie vibaya.”

“Sikufanyi.”

Achieng alisoma, akabonyeza accept, na printer ikatoa hotel voucher. Alikuwa na mtoto anayemngojea nyumbani na hakuwa na cash ya kuongeza usiku mwingine. Juma alimwona akipumua kwa utulivu baada ya kupata room number. Uamuzi wake ulikuwa wa maana, si usaliti.

Naima alifika na receipt ya coffee mkononi. “Mimi sitabonyeza.”

Kelvin akasema, “Basi hakuna accommodation support.”

“Line hii inaweza kubadilishwa iwe delay support bila group conduct?” Juma akauliza.

“Hapa hapana.”

Ndipo Ezekiel Mrema alifika. Alikuwa amevaa jacket ya airline na uso wa mtu ambaye alikuwa amejibu malalamiko mengi siku hiyo.

“Mr. Kilonzo,” alisema, “nimeambiwa umekataa voucher.”

“Nimekataa wording.”

“Ni administrative. Sio confession.”

“Basi ondoa `group conduct`.”

Mrema akacheka kidogo kwa uchovu. “Hatutengenezi forms mpya kwa kila irregularity. Hii ni service package.”

“Service package yangu inaweza kusema nimechelewa. Haipaswi kusema nilikuwa member wa conduct group ambayo security yenyewe imesema haikuwa ya watu 21.”

Mrema alikaza sauti. “Unafanya inconvenience kuwa crusade.”

“Naomba invoice ya inconvenience yangu, si historia ya watu wengine.”

Naima aligeuza uso kuficha tabasamu.

Kelvin akamkumbusha Mrema kuwa shuttle ya hoteli ya partner ilikuwa karibu kuondoka. Juma alitoa simu, akatafuta guesthouse za bei nafuu nje ya airport. Bei ya kwanza ilikuwa juu kuliko alivyotarajia. Ya pili ilikuwa na room moja tu. Ya tatu ilikuwa umbali wa dakika kumi na tano kwa shuttle ya public route.

Juma aliangalia balance yake. Fedha aliyokuwa ameweka kwa return ticket na transport ya Mtoni ilikuwa inapungua. Akiendelea kulipa mwenyewe, hata akipata flight kesho angefika bila margin yoyote ya dharura.

Naima akasema, “Tugawane taxi. Rooms kila mtu yake.”

“Sawa.”

Mrema akanyosha mkono. “Subiri. Naweza kuweka standby ya jioni ikiwa unasign voucher sasa.”

Juma akamwangalia. “Standby inategemea signature?”

“Support package ina priority handling.”

“Hiyo ndiyo problem.”

Mrema akasema, “Hakuna mtu anayekulazimisha.”

“Ni kweli. Ndiyo maana nakataa.”

Achieng, tayari akiwa na voucher yake, akamwambia Juma asiweke principle mbele ya practical life. Juma akakubali kwamba yeye alikuwa sahihi kwa hali yake. “Ukifika hotel, hifadhi voucher yako na receipt. Usitume kitu kwa niaba yetu.”

Achieng akasema, “Sina intention ya kuwa leader wa group hii.”

“Hapo tunakubaliana.”

Halima naye alikubali voucher baada ya kusoma. Alisema dawa zake zilihitaji fridge na hakuwa tayari kwenda kutafuta guesthouse usiku. Naima alikataa. Brian aliamua kulala kwa cousin wake mjini. Alliance yao haikuvunjika kwa ugomvi; iligawanyika kwa gharama na needs tofauti.

Juma na Naima walitoka kupitia curb. Walipanda shuttle ndogo ya guesthouse ambayo ililipwa cash. Juma akachukua receipt na kuandika sababu: `self-funded accommodation after refusal of G-17 terms`.

Naima akamcheka. “Unaandika hata sababu ya receipt?”

“Baadaye sitakumbuka.”

“Au baadaye utawasilisha invoice ya maisha yako yote.”

Juma akacheka bila furaha. “Inawezekana.”

Walipokuwa wakipita terminal lights, Naima alikaa kimya kwa muda. Kisha akasema, “Kuna kitu kwenye video yangu ambacho sijawaonyesha.”

Juma hakumuuliza mara moja. “Kwa sababu gani?”

“Kwa sababu nikionyesha, wale wanaosema mimi ndiye troublemaker watapata sehemu ya kusema wako sahihi.”

“Sehemu gani?”

Naima akatazama dirishani. “Nilivuta ribbon. Nilimfokea Ruth. Kuna context, lakini nilifanya.”

Juma akasema, “Utaamua kama unaonyesha. Lakini tukitumia video kama evidence, hatuwezi kukata sehemu inayotuumiza.”

“Najua.”

Shuttle ilipofika guesthouse, Naima hakushuka mara moja. Aliishika simu yake kwa mikono miwili.

Kelvin, kabla Juma hajaondoka desk, alichapisha price sheet ya partner hotels ili aweze kuona tofauti kati ya support package na kujilipia. Juma aliomba nakala ya bei badala ya screenshot ya mfumo. Bei ya partner ilikuwa chini, lakini only baada `Accept G-17 disruption terms`. Kwa guesthouse ya nje walilipa karibu mara mbili ya room rate. Juma akaandika receipt yake pamoja na taxi share. Hiyo ilifanya gharama ya kukataa wording iwe measurable badala ya principle isiyo na bei.

Naima alitaka kumpiga video Mrema akisema clause ni standard wording. Juma akamzuia kabla hajainua kamera. “Tunaweza kumuuliza mbele ya Kelvin, lakini usifanye interview ya kuvizia,” alisema. Naima alikereka, lakini akamwomba Mrema wazi kama acceptance ya voucher ingebadilisha record ya conduct. Mrema alisema record yenyewe isingefutwa; voucher ilikuwa support linked kwa disruption case. Kelvin akathibitisha kwa kutumia booking ya Naima bila kufungua data ya wengine. Hilo likawa jibu la operational process, si soundbite ya social media.

Wakati Achieng na Halima wakisubiri shuttle ya partner hotel, Juma aliwaandikia namba ya airport-service complaint ambayo kila mmoja angeweza kutumia kwa case yake mwenyewe. Hakuna aliyewasilisha complaint kwa niaba ya mwingine. Achieng alisema, “Nikichukua room leo, kesho bado nitauliza kwa nini waliniita conduct.” Juma akasema ndivyo alivyotaka: support ya leo isiwe bei ya kukubali story ya kesho.

Kwenye shuttle ya guesthouse, Naima alipitia sehemu za video yake kwa thumbnail bila kuzicheza. Juma hakutazama screen mpaka alipomwambia. Hapo ndipo uaminifu wao ulianza kuwa na rule yake: hakuna mtu anayekuwa evidence object wa mwingine.

Guesthouse receptionist aliwapa receipts mbili tofauti badala ya invoice ya room-share. Juma aliomba hivyo makusudi: ikiwa claims zao zingepitiwa baadaye, gharama ya Naima isingekuwa imeandikwa kana kwamba Juma ndiye aliyemlipia au kumwakilisha.

“Kuna sekunde sabini sijawaonyesha kwa sababu zinanifanya nionekane mbaya.”

Reading settings
Line spacing
Theme